Jak stworzyć pierwsze 50 szybkich kodów

Najczęstszy błąd to próba wprowadzenia kilkuset produktów za jednym posiedzeniem. Po dwóch, trzech godzinach wszyscy są wyczerpani, system jest zrobiony w połowie, a następnego ranka znów wychodzi papierowa lista. Z tego trudno się podnieść: zespół uznaje, że „to nowe i tak nie działa”.

Cały asortyment nie jest potrzebny. W przeciętnym małym sklepie mniej więcej połowa dziennej sprzedaży pochodzi z pięćdziesięciu, sześćdziesięciu produktów — i to właśnie ich szuka kasjerka: pieczywo, mleko, kawa, napoje, papierosy i kilka pozycji sezonowych.

Które pięćdziesiąt produktów najpierw?

Wybieraj według liczby sztuk dziennie, nie według marży czy wartości zapasu. Tania bułka sprzedawana dwieście razy dziennie kosztuje o wiele więcej czasu przy kasie niż drogi artykuł sprzedawany raz w miesiącu.

1. 1Wypisz, co najczęściej wbijasz. Jeśli masz raporty kasowe, zacznij od nich; jeśli nie, kasjerki podadzą ci to z pamięci.
2. 2Dodaj towary na wagę i te bez kodu kreskowego — to przy nich najwięcej się szuka.
3. 3Dodaj to, o co wciąż pytają nowe osoby. To produkty z gatunku „co to jest?”.
4. 4Pozycje sezonowe i jednorazowe na razie pomiń.

Co czyni szybki kod dobrym?

Dobry kod jest krótki i jednoznaczny. Trzy albo cztery cyfry wystarczą w większości sklepów: dość kombinacji, a nadal wpisuje się je jednym ruchem. Jeśli twój sklep już używa kodów, zostaw je — uczenie od nowa liczb, które są już zapamiętane, to zmarnowany wysiłek.

Dlaczego zdjęcie ma znaczenie

Nazwa pomaga tylko temu, kto zna już produkt. Nowa osoba nie odróżni, czy bułeczka na ladzie jest ze skwarkami czy z serem — a ceny są różne. Ze zdjęciem obok kodu rozpoznawanie staje się wzrokowe, a nie słowne.

Pierwszy tydzień

1. 1Dzień 1 — wprowadzić pięćdziesiątDwie osoby, dwie godziny. Jedna czyta z listy, druga wpisuje. Nie przejmuj się cenami, których jeszcze nie masz.
2. 2Dni 2–3 — obserwuj, czego brakujeGdy klient pyta o coś, czego nie ma, kasjerka dodaje to jednym przyciskiem, trzymając produkt w ręku.
3. 3Dni 4–7 — ustaw ulubioneTo, co pojawia się codziennie, trafia do ulubionych, dostępnych jednym dotknięciem.
4. 4Tygodnie 2–3 — resztaPełny asortyment zbuduje się sam, bez wieczorów spędzonych na wpisywaniu.

Co się stanie, jeśli wprowadzisz dwieście kodów naraz?

To najczęstszy błąd i zawsze bierze się z dobrych chęci. Właściciel siada w spokojne niedzielne popołudnie i wprowadza cały asortyment, bo „skoro już, to od razu do końca”. Dwa tygodnie później system jest pełen kodów, których nikt nie używa, a wyszukiwanie działa wolniej niż na początku.

Problemem nie jest liczba, tylko to, że nikt nie zapamiętuje kodów produktów o niskiej rotacji. Kod wbijany dwa razy w miesiącu jest dokładnie tak samo wolny jak brak kodu — a mimo to zajmuje miejsce na liście, pojawia się w wynikach i wypycha produkty, które są ważne. Pięćdziesiąt dobrze dobranych kodów daje szybszy sklep niż dwieście zapamiętanych połowicznie.

Kto prowadzi listę i jak często?

Lista szybkich kodów żyje. Zmieniają się sezony, odpada dostawca, nowy produkt nagle staje się ulubieńcem wszystkich. Jeśli nikt za nią nie odpowiada, w pół roku się zestarzeje, a zespół po cichu wróci do wyszukiwarki — i od tego momentu system niczego już nie przyspiesza, po prostu jest.

1. 1Przypisz jej osobę. W większości sklepów to właścicielka albo kierowniczka, nie cały zespół.
2. 2Raz w miesiącu porównaj najlepiej sprzedające się produkty z szybkimi kodami.
3. 3Wszystko z pierwszej dwudziestki bez kodu dostaje kod. Co nie sprzedało się od miesięcy, może kod stracić.
4. 4Przy zmianie sezonu licz się z większą przebudową: latem lody i napoje, zimą ciepłe napoje i wypieki.

Podsumowanie

Pierwsze pięćdziesiąt szybkich kodów to nie zadanie administracyjne, tylko decyzja, które pięćdziesiąt produktów zasługuje na najkrótszą drogę do kasy. Zbuduj listę z prawdziwej sprzedaży, trzymaj kody krótkie i spójne, dodaj zdjęcie i przeglądaj ją raz w miesiącu. Wtedy za rok system będzie tak samo szybki jak w pierwszym tygodniu.