De meeste verpakte artikelen komen al met een barcode de winkel binnen: de fabrikant heeft hem gedrukt, de kassa scant hem, en klaar. Een flink deel van de omzet van een kleine winkel gaat echter niet zo. Het broodje, de losse appels, de kaas die aan de toonbank wordt gesneden, de hartige scones die je zelf bakt — die hebben geen barcode, of als ze er een hebben, heb jij hem erop geplakt.
Daar komen alle vragen vandaan. Moet je een eigen EAN-code aanvragen? Mag je zelf een nummer verzinnen? Wat drukt de weegschaal op het label? Is een barcodescanner de aanschaf waard, en wat doe je met artikelen waar niets op staat? Dit artikel loopt ze door, vanuit wat een kleine winkel echt moet weten — geen distributiecentrum.
Laten we één ding vooraf rechtzetten: wij maken Boltom App, en dat leest en print geen barcodes. Het legt verkopen vast via een foto, een korte code of door de productnaam uit te spreken, en is dus juist gemaakt voor artikelen zonder barcode. Het advies hieronder geldt hoe dan ook, welke kassa je ook gebruikt.
Wat is een EAN-code, en wat betekenen de 13 cijfers?
Een EAN-code is een nummer, en de barcode is de machineleesbare tekening ervan. Het wereldwijde barcodesysteem noemt het nummer een GTIN, oftewel een wereldwijd handelsartikelnummer; in winkels is de versie met 13 cijfers het meest gangbaar. De eerste cijfers laten zien welke nationale organisatie de reeks heeft uitgegeven, de volgende identificeren het bedrijf en het product, en het laatste is een controlecijfer waarmee de kassa een foute scan opvangt.
| Codetype | Waarvoor dient het? | Wie geeft hem uit? | Mag hij de winkel verlaten? |
|---|---|---|---|
| EAN-13 (GTIN-13) | De code op de meeste consumentenproducten, met 13 cijfers | De fabrikant of merkeigenaar, uit een reeks die hij van de nationale organisatie heeft gekregen | Ja — hij is wereldwijd uniek |
| EAN-8 (GTIN-8) | Een korte code voor heel kleine verpakkingen waar 13 cijfers niet op passen | Dezelfde nationale organisatie, op aparte aanvraag | Ja |
| UPC (GTIN-12) | Een versie met 12 cijfers, vooral gebruikt in Noord-Amerika | De fabrikant, uit hetzelfde wereldwijde systeem | Ja — kassa’s lezen hem meestal naast EAN |
| Interne code | Eigen producten, weegartikelen, markering binnen de winkel; begint meestal met 2 | Jij, volgens je eigen codelijst | Nee — hij is alleen eenduidig in jouw winkel |
| Gewichts- of prijslabel | Weegartikelen: naast het product bevat de code ook het gewicht of de prijs | De weegschaal of de labelprinter, volgens jouw instellingen | Nee |
| 2D-code (bijvoorbeeld QR) | Bevat meer gegevens, zoals een partijnummer of een houdbaarheidsdatum; staat op steeds meer producten | De fabrikant | Ja, als hij volgens de regels van het wereldwijde systeem is gemaakt |
Een veelvoorkomend misverstand: de eerste cijfers geven niet het land van herkomst van het product aan, alleen waar het bedrijf zijn code heeft geregistreerd. Een product dat elders is gemaakt, kan een binnenlands voorvoegsel hebben, en andersom. De code zegt niets over de prijs, de kwaliteit of de ingrediënten — alleen welk product het is.
De fabriekscode is de zaak van de fabrikant, niet van de winkelier
Maak je het product niet zelf en wordt het niet onder jouw naam verkocht, dan is de barcode niet jouw zaak: de fabrikant of de merkeigenaar vraagt hem aan en is ervoor verantwoordelijk dat hij uniek blijft. De winkelier scant de code alleen en koppelt er in zijn eigen systeem een prijs aan. Heeft een product van een leverancier een ontbrekende of onleesbare code, meld het dan bij de leverancier — vervang hem niet blijvend door een eigen nummer.
Een eigen officiële code heb je nodig als het product onder jouw naam in de verkoop gaat en je winkel verlaat. De meest voorkomende situaties:
- Je verkoopt een product van je eigen merk aan andere winkels, een groothandel of een webshop.
- Een winkelketen of een online marktplaats wil je product opnemen — die vragen meestal om een officiële code.
- Je verkoopt je eigen product op meerdere plekken in voorverpakte eenheden met een vast gewicht.
- Je levert aan een partner wiens magazijn en kassa met barcodes werken.
In dat geval ga je naar de nationale organisatie van het wereldwijde barcodesysteem. Als lid krijg je een bedrijfsprefix waaruit je nummers aan je eigen producten kunt toekennen, en je legt de productgegevens daarvoor vast in het register. Daar horen meestal een toetredingsbijdrage en een jaarlijkse bijdrage bij, afhankelijk van de omvang van het assortiment. Pas op met codes die online goedkoop „per stuk” worden verkocht: die waren oorspronkelijk van een ander bedrijf, en steeds meer winkeliers en marktplaatsen weigeren ze omdat het register jouw naam niet toont.
Interne codes: wanneer zijn ze genoeg?
Voor veel producten in een kleine winkel is een officiële code overbodig. Verkoop je het product alleen aan je eigen toonbank, dan is een interne code genoeg: een code die je zelf uitgeeft en die alleen in je eigen systeem iets betekent. Het wereldwijde systeem reserveert daar een aparte reeks voor: de voorvoegsels die met 2 beginnen (20–29) zijn bedoeld voor gebruik binnen een winkel, zodat ze nooit botsen met de code van een fabrikant.
- Bakkerijproducten en taarten die je zelf bakt en alleen in je eigen winkel verkoopt.
- Weegartikelen die je aan de toonbank verpakt: kaas, vleeswaren, olijven, zaden.
- Artikelen die in bulk binnenkomen en die je in kleinere eenheden verdeelt.
- Een product van een leverancier met een ontbrekende code — maar alleen totdat de leverancier het oplost.
- Een cadeaumand of bundelaanbieding die je zelf samenstelt.
Een interne code heeft één strikte regel: hij mag de winkel niet verlaten. Een andere winkel kan hetzelfde nummer voor iets heel anders gebruiken, en zijn kassa zal het dan niet herkennen of als een ander product aanslaan. Binnen de 2-reeks lezen kassa’s en weegschalen bovendien sommige voorvoegsels als gewichts- of prijscodes — welke, dat bepalen de aanbeveling van de nationale organisatie en de instellingen van je eigen apparatuur. Controleer in de handleidingen van je kassa en je weegschaal welk voorvoegsel vrij is voordat je interne codes uitdeelt.
Weegartikelen: gewichts- en prijslabels
De labelprintende weegschaal achter de toonbank toont niet alleen het gewicht. Hij drukt een barcode af die naast de interne code van het product ook het gewicht of het te betalen bedrag bevat. De kassa scant hem en neemt, in plaats van de aan het product gekoppelde prijs op te zoeken, het bedrag rechtstreeks van het label over. Zo wordt zelfs afgewogen kaas één enkele scan.
| Deel van de code | Wat betekent het? | Waar moet je op letten? |
|---|---|---|
| Voorvoegsel (begint met 2) | Vertelt de kassa dat dit een interne code is met een gewicht of een prijs | De weegschaal en de kassa moeten hetzelfde voorvoegsel op dezelfde manier lezen |
| Artikelnummer | De interne code van het product, bijvoorbeeld die van de aan de toonbank gesneden belegen kaas | Eén product, één artikelnummer — wordt het product uit het assortiment gehaald, geef het nummer dan niet aan een ander |
| Gewicht of prijs | Het door de weegschaal gemeten gewicht, of het daaruit berekende te betalen bedrag | Bepaal vooraf welke van de twee je codeert, en stel de kassa op dezelfde manier in |
| Controlecijfer | Dient om een foute scan op te vangen | De weegschaal berekent het; verander niets met de hand op het label |
Drukt je weegschaal geen labels af, dan zitten weegartikelen in dezelfde situatie als artikelen zonder barcode: ze moeten aan de toonbank worden vastgelegd, zo snel en consequent mogelijk. In veel landen vallen weegschalen die in de handel worden gebruikt onder ijkregels — dat geldt voor de weegschaal, niet voor het label, maar het is de moeite waard ernaar te vragen voordat je er een koopt.
Je eigen producten: zelf gebakken, zelf verpakt
Broodjes die je zelf bakt, zelfgemaakte jam, walnoten die je in kleinere zakjes verpakt — dat kunnen de beste artikelen van je winkel zijn, en ze roepen ook de meeste vragen op. De beslissing komt neer op één vraag: blijft het product aan jouw toonbank, of gaat iemand anders het ook verkopen?
- Je verkoopt het alleen in je eigen winkel: een interne code is genoeg, of je legt het zonder label aan de toonbank vast, met een snelcode en een foto.
- Je weegt het en verkoopt het zo: het gewichts- of prijslabel van de weegschaal regelt het.
- Je verkoopt het in verpakkingen met een vast gewicht, maar alleen in je winkel: ook hier is een interne code genoeg, zolang elke verpakkingsgrootte een eigen code krijgt.
- Een winkel in de buurt, een café of een webshop zou het ook verkopen: je hebt een officiële code nodig, op jouw naam.
- Je zou aan een winkelketen of een groothandel leveren: je hebt een officiële code nodig, en meestal vragen ze ook om de productgegevens uit het register.
Twijfel je, begin dan met een interne code. Vraagt een partner later om een officiële code, vraag er dan een aan, en vanaf dat moment krijgt het product de nieuwe code. Faseer de interne code daarna uit — gebruik ze niet allebei naast elkaar, want twee codes op één product betekenen twee aparte regels in het rapport.
„Een barcode maakt een product niet verkoopbaar; hij maakt de toonbank sneller. Zolang het product je winkel niet verlaat, is de vraag niet welke code het krijgt, maar hoe snel de medewerker het vindt.”
Barcodescanners en labelprinters: wanneer verdienen ze zich terug?
Een barcodescanner versnelt het werk waar veel verpakte artikelen met een fabriekscode binnenkomen. In een winkel waar de helft van de omzet uit bakkerijproducten en losse groente bestaat, versnelt de scanner maar de helft van de rij — de andere helft vraagt om een andere oplossing. Kijk dus voordat je koopt welk deel van je omzet überhaupt een barcode heeft.
| Type scanner | Voordeel | Nadeel | Voor wie is het? |
|---|---|---|---|
| Handscanner met snoer | Goedkoop, eenvoudig, geen opladen; gedraagt zich meestal als een toetsenbord en typt het nummer waar de cursor staat | De snoerlengte beperkt je | Kleine toonbank, één kassa, gemiddelde verkoop van verpakte artikelen |
| Draadloze handscanner | Grote, zware artikelen kun je in het mandje of bij het schap scannen | Moet worden opgeladen, en kan zoekraken | Buurtwinkel met grote verpakkingen, slijterij |
| Tafel- of inbouwscanner | Beide handen blijven vrij; je haalt het product er alleen langs | Duurder, neemt ruimte in | Veel verkoop van verpakte artikelen, lange rijen |
| Camera van telefoon of tablet | Geen apart apparaat nodig | Langzamer, onbetrouwbaar bij slecht licht | Incidenteel gebruik, weinig verpakte artikelen |
| Imagingscanner die ook 2D-codes leest | Leest zowel traditionele als 2D-codes, zelfs van een scherm | Iets duurder | Iedereen die nu een nieuwe scanner koopt — 2D-codes zijn in opmars |
Het loont om de terugverdientijd in tijd uit te rekenen, niet in geld. Tik je elke dag 300 verpakte artikelen met de hand in en bespaart scannen 4 seconden per artikel, dan is dat 20 minuten per dag — over een maand meer dan een volle werkdag. Heb je maar 40 van zulke artikelen per dag, dan is de winst een paar minuten, en is je geld beter besteed aan een labelprinter of een beter doordachte schapindeling.
- Direct thermisch label: heeft geen lint nodig en is goedkoop, maar warmte en licht laten het vervagen — prima voor kortlevende artikelen zoals de bakkerijproducten van de dag.
- Thermisch transferlabel (met lint): duurzamer, en blijft leesbaar in de koeling en de vriezer — voor alles wat wekenlang in het schap of de vriezer ligt.
- Labelprintende weegschaal: voor weegartikelen weegt hij, berekent hij de prijs en drukt hij de barcode af in één keer.
- Prijstang met de hand: drukt geen barcode af, alleen de prijs — maar kan nog steeds handig zijn in het schap en voor bulkwaren.
Artikelen zonder barcode aan de toonbank
Broodjes, losse appels, taart per stuk, snoep om zelf te scheppen — een flink deel van de omzet van een kleine winkel gaat zonder barcode over de toonbank. Het antwoord is niet om overal een label op te plakken. Het antwoord is dat de medewerker het product in één beweging vindt, zonder na te hoeven denken.
- Snelcode: een kort, betekenisvol nummer voor de meest voorkomende producten, gegroepeerd per categorie — bijvoorbeeld bakkerijproducten in de ene nummerreeks en groente in een andere. Medewerkers kennen ze binnen een paar dagen uit hun hoofd.
- Foto: een afbeelding naast de snelcode, zodat een nieuwe medewerker het product in één oogopslag herkent — vooral bij gebak dat op elkaar lijkt.
- Categorie: artikelen die minder vaak verkocht worden, horen niet bij de snelcodes maar in een categorie, bereikbaar met twee tikken.
- Per stuk of per gewicht: bepaal vooraf hoe je wat verkoopt — broodjes per stuk, appels per kilo — en laat het vastleggen daarop aansluiten.
- Uitgesproken naam: als je systeem het toelaat, is ook het uitspreken van de productnaam snel, als je je handen vol hebt.
- Hetzelfde in het schap en aan de toonbank: zet de snelcode ook op het bordje voor de mand of het schap, niet alleen op de lijst bij de kassa.
Het kiezen en nummeren van je eerste vijftig snelcodes heeft een eigen artikel. Het punt hier is simpelweg dit: artikelen zonder barcode zijn geen probleem zolang ze snel en consequent worden vastgelegd. Het probleem ontstaat als iedereen ze anders aanslaat — de ene medewerker als verzamelregel „bakkerij”, de andere product voor product — want dan laat het rapport je ’s avonds niet zien wat er verkocht is en wat winst opleverde.
Veelgemaakte fouten, en hoe je ze voorkomt
De meeste barcodeproblemen zijn niet technisch maar organisatorisch. Dezelfde fouten komen in winkel na winkel terug, en bijna allemaal komen ze aan het licht aan de toonbank, waar een klant bij staat.
| Fout | Wat gebeurt er aan de toonbank? | Hoe voorkom je het? |
|---|---|---|
| Dezelfde interne code op twee producten | De kassa slaat het verkeerde product aan tegen de verkeerde prijs | Eén lijst, één verantwoordelijke; geef nieuwe codes alleen uit vanaf de lijst |
| Dezelfde code op twee verpakkingsgroottes | De halve kilo en de hele kilo gaan voor dezelfde prijs over de toonbank | Elke verpakkingsgrootte is een apart product met een eigen code — fabrikanten doen het net zo |
| Een fout of oud label in het schap | De klant ziet in het schap iets anders dan wat de kassa rekent | Verander je een prijs, pas dan het schaplabel en de kassa tegelijk aan, en loop elke week één schaprij na |
| De code van de omdoos wordt gescand in plaats van één artikel | De kassa slaat de hele doos of een onbekend product aan | Pak dozen uit in het magazijn en dek de code op de doos af of streep hem door |
| Een interne code op een product dat de winkel heeft verlaten | De kassa van de partnerwinkel herkent hem niet of leest hem als een ander product | Alles wat de winkel verlaat, krijgt een officiële code |
| Een interne code met een voorvoegsel dat de kassa als prijscode leest | De kassa leest een deel van de code als prijs of gewicht | Controleer in de handleiding welk voorvoegsel vrij is voordat je gaat nummeren |
| Een verzamelregel voor alles wat niet piepte | De toonbank is snel, maar het rapport toont één regel „overig” | Ook artikelen zonder barcode horen een eigen snelcode te krijgen |
Stap voor stap invoeren
Je hoeft niet alles in één keer te regelen. De volgorde doet er wel toe: eerst de lijst, dan de codes en pas aan het eind de apparatuur. Wie met de scanner begint, eindigt meestal met een stapel gescande nummers die nergens bij horen.
- 11. Breng in kaart wat met en wat zonder barcode binnenkomtKijk een week lang hoeveel van je omzet bestaat uit verpakte artikelen met een fabriekscode, en hoeveel uit bakkerijproducten, weegartikelen en bulkwaren. Dat bepaalt waar je je geld aan uitgeeft: een scanner, een labelprintende weegschaal of het op orde brengen van je snelcodes.
- 22. Maak één gedeelde codelijstEen spreadsheet is genoeg: code, productnaam, verpakkingsgrootte, verkoopeenheid (stuk of kilo), prijs, categorie. Elke nieuwe code ontstaat hier, en één persoon is ervoor verantwoordelijk.
- 33. Leg je interne reeks vastControleer de instellingen van je kassa en je weegschaal: welk voorvoegsel is vrij voor interne codes, en welk is bezet door gewichts- of prijscodes? Reserveer voor elke categorie een aparte nummerreeks.
- 44. Voer eerst de vijftig belangrijkste producten inVoor verpakte artikelen de fabriekscode; voor de rest een snelcode en een foto. De zeldzame artikelen kunnen wachten — die komen vanzelf, als een klant erom vraagt.
- 55. Etiketteer, en breng de schappen in lijnJe eigen producten en weegartikelen krijgen een label, en het schap en de bordjes voor de manden moeten dezelfde code en prijs tonen als de kassa. Loop één schaprij per avond na, niet de hele winkel.
- 66. Bekijk het rapport na twee wekenZoek naar verzamelregels, codes die nooit zijn verkocht en artikelen die verdacht goedkoop over de toonbank gingen. Ze laten zien waar het systeem wegglijdt — en welke code je moet corrigeren of verwijderen.
Checklist
- Ik weet welk deel van mijn omzet met een fabrieksbarcode binnenkomt en welk deel zonder.
- Ik vervang de codes van leveranciers niet door eigen nummers, behalve tijdelijk, en ik meld het probleem bij de leverancier.
- Ik weet welke van mijn eigen producten de winkel verlaten — en ik heb daarvoor officiële codes aangevraagd.
- Mijn interne codes liggen in de interne reeks, en ik heb gecontroleerd welk voorvoegsel bezet is door gewichts- of prijscodes.
- Elke verpakkingsgrootte heeft een eigen code.
- Er is één gedeelde codelijst, en één persoon is ervoor verantwoordelijk.
- De kassa leest het label van de weegschaal goed en interpreteert het gewicht of de prijs correct.
- De meest verkochte artikelen zonder barcode hebben een snelcode en een foto.
- De schaplabels tonen dezelfde prijs als de kassa.
- Ik koop alleen een barcodescanner als mijn verkoop van verpakte artikelen dat rechtvaardigt en mijn kassa hem ondersteunt.
Samenvatting
- De EAN-code van de fabrikant is de verantwoordelijkheid van de fabrikant; de winkelier scant hem alleen en koppelt er een prijs aan.
- Een officiële code heb je nodig als je eigen product je winkel verlaat — je vraagt hem aan bij de nationale organisatie van het wereldwijde barcodesysteem.
- Wat alleen in je winkel wordt verkocht, kan prima met een interne code uit de reeks die met 2 begint, maar die mag de winkel nooit verlaten.
- Het gewichts- of prijslabel maakt van weegartikelen één enkele scan.
- Een barcodescanner is voor verpakte artikelen; broodjes, losse groente en je eigen gebak worden sneller met snelcodes, foto’s en categorieën.
- Eén gedeelde codelijst, één verantwoordelijke en regelmatige controle van de schaplabels voorkomen de meeste fouten.
Veelgestelde vragen
Hoe kom ik aan een EAN-code?
Een officiële EAN-code krijg je van de nationale organisatie van het wereldwijde barcodesysteem, waar je als bedrijf lid van wordt. Als lid krijg je een bedrijfsprefix waaruit je nummers voor je eigen producten kunt uitgeven, en je legt de productgegevens vast in het register. Daar horen meestal een toetredingsbijdrage en een jaarlijkse bijdrage bij, waarvan de hoogte per land en per omvang van het assortiment verschilt. Aanvragen loont alleen als je product onder jouw naam in de verkoop gaat en je winkel verlaat.
Mag ik zelf een barcode verzinnen voor mijn eigen product?
Binnen je winkel wel, als je kiest uit de reeks die met 2 begint en die voor intern gebruik is gereserveerd, en je hem in één gedeelde lijst bijhoudt. Zo’n code is alleen eenduidig in jouw kassa; een andere winkel kan hetzelfde nummer voor iets heel anders gebruiken. Gaat het product naar een andere winkel, een webshop of een groothandel, dan volstaat een verzonnen nummer niet — daar heb je een officiële code nodig. Controleer ook binnen de 2-reeks eerst welk voorvoegsel je kassa reserveert voor gewichts- of prijscodes.
Kan ik online goedkoop barcodes kopen?
Sommige websites verkopen EAN-codes per stuk, maar die waren oorspronkelijk van een ander bedrijf. Daardoor toont het wereldwijde register jouw naam niet bij het product. Steeds meer winkeliers en online marktplaatsen controleren dat en weigeren zulke codes. Gaat je product richting bredere distributie, dan is het veiliger om je bij de nationale organisatie aan te melden.
Wat is het verschil tussen een EAN-code en een barcode?
De EAN-code is een nummer dat het product identificeert; het wereldwijde systeem noemt het een GTIN. De barcode is de machineleesbare tekening van dat nummer, de rij zwarte en witte streepjes. Hetzelfde nummer kan als verschillende soorten barcode verschijnen, steeds vaker ook als 2D-code. De kassa leest het nummer terug uit de tekening en zoekt de prijs erbij op.
Hebben mijn eigen bakkerijproducten een barcode nodig?
Als je ze alleen in je eigen winkel verkoopt, is dat niet verplicht. Je kunt ze aan de toonbank vastleggen met een snelcode en een foto, of, als je ze verpakt, met een interne code uit de interne reeks. Een officiële code heb je nodig als een andere winkel, een café of een webshop ze ook zou verkopen. De verplichte etikettering van verpakte levensmiddelen — ingrediënten, allergenen, gewicht, houdbaarheidsdatum — is een aparte kwestie, die door lokale regels wordt bepaald.
Wat betekent het als een barcode met 2 begint?
Het wereldwijde systeem reserveert voorvoegsels die met 2 beginnen (20–29) voor gebruik binnen een winkel. Het zijn meestal de codes van eigen producten, weegartikelen of de gewichts- en prijslabels die de weegschaal afdrukt. Zo’n code is alleen eenduidig in de winkel die hem heeft uitgegeven. Welk voorvoegsel binnen de reeks gewicht of prijs betekent, wordt bepaald door de aanbeveling van de nationale organisatie en de instellingen van de apparatuur van de winkel.
Hoe werkt het prijslabel dat de weegschaal afdrukt?
Een labelprintende weegschaal drukt een barcode af met een intern voorvoegsel, het artikelnummer van het product, het gewicht of het te betalen bedrag, en een controlecijfer. De kassa herkent het voorvoegsel en neemt, in plaats van de prijs van het product op te zoeken, die van het label over. Zo kunnen ook weegartikelen met één scan worden vastgelegd. Belangrijk is dat de weegschaal en de kassa hetzelfde voorvoegsel op dezelfde manier interpreteren.
Welke barcodescanner moet ik kopen voor een kleine winkel?
Voor een kleine toonbank en één kassa is een handscanner met snoer meestal genoeg: hij is goedkoop, hoeft niet te worden opgeladen, en de meeste systemen herkennen hem als toetsenbord. Heb je veel grote, zware artikelen, dan is een draadloze handiger, en bij veel verkoop van verpakte artikelen maakt een inbouwscanner in de toonbank beide handen vrij. Koop je nu een nieuwe, kies dan een die ook 2D-codes leest, want die verschijnen op steeds meer producten. Vraag vooral na met welk type je kassa werkt.
Is een barcodescanner de moeite waard voor een kleine winkel?
Hij verdient zich terug als een flink deel van je omzet bestaat uit verpakte artikelen die met een fabriekscode binnenkomen. Reken het uit in tijd: tik je elke dag een paar honderd artikelen met de hand in en bespaart scannen een paar seconden per artikel, dan kan dat oplopen tot vijftien of twintig minuten per dag. Bestaat het grootste deel van je omzet uit bakkerijproducten, losse groente en bulkwaren, dan helpt een scanner daar niet bij. In dat geval levert het op orde brengen van je snelcodes meer op voor hetzelfde geld.
Wat doe ik als een product van een leverancier geen of een onleesbare barcode heeft?
Meld het bij de leverancier, want de code is de verantwoordelijkheid van de fabrikant of de merkeigenaar. Leg het product tot die tijd vast met een snelcode of een tijdelijke interne code, en zet dat ook op de codelijst. Komen de artikelen met een goede code binnen, faseer de tijdelijke dan uit. Plak niet blijvend je eigen code op het product, want twee codes op één product betekenen twee aparte regels in het rapport.
Hoe ga ik aan de toonbank om met artikelen zonder barcode?
Geef de meest verkochte producten een korte, betekenisvolle snelcode, gegroepeerd per categorie, en een foto, zodat ook een nieuwe medewerker ze herkent. Artikelen die minder vaak verkocht worden, moeten binnen een categorie met twee tikken bereikbaar zijn. Bepaal vooraf wat je per stuk en wat per kilo verkoopt, en richt het vastleggen daarop in. Het belangrijkste: iedereen moet ze op dezelfde manier aanslaan, anders laat het rapport je niet zien wat er verkocht is.
Leest Boltom App barcodes?
Nee, Boltom App leest en print geen barcodes, en vervangt de kassa niet. Het werkt naast je bestaande kassa en legt verkopen vast via een foto, een korte snelcode of door de productnaam uit te spreken. Dat is precies wat helpt bij artikelen zonder barcode: bakkerijproducten, losse groente, je eigen gebak. En ’s avonds laat het de omzet en winst per product en per categorie zien.
Zeg de productnaam en hij staat op de kassa.
Boltom App neemt het werk achter de toonbank van u over. U vindt een product via de foto of door de naam gewoon uit te spreken — zonder codes, zonder briefjes. Wat van het schap gaat of in de bak belandt, legt u meteen ter plekke vast, niet in een schriftje. De app werkt naast uw bestaande kassa, niet in plaats daarvan.
- Snelcode met foto — of zeg de productnaam en de kassa vindt hem.
- Eigen verbruik in drie tikken, op naam van wie het vastlegt.
- Dagelijkse derving met reden: over datum, kapot, onverkoopbaar — opgeteld in geld.
Zonder creditcard · 2 minuten
