Większość towaru paczkowanego przychodzi do sklepu już z kodem kreskowym: producent go wydrukował, kasa go skanuje i sprawa załatwiona. Spora część sprzedaży małego sklepu wygląda jednak inaczej. Bułka, jabłka luzem, ser krojony przy ladzie, słone pogacze, które pieczesz sam — one nie mają kodu kreskowego, a jeśli mają, to ty go nakleiłeś.
Stąd biorą się wszystkie pytania. Czy musisz wystąpić o własny kod EAN? Czy możesz po prostu wymyślić numer? Co waga drukuje na etykiecie? Czy warto kupić skaner kodów kreskowych i co zrobić z towarem, na którym nic nie ma? Ten artykuł je omawia, wychodząc od tego, co naprawdę musi wiedzieć mały sklep — a nie centrum dystrybucyjne.
Wyjaśnijmy jedno na początku: tworzymy Boltom App, która nie czyta ani nie drukuje kodów kreskowych. Zapisuje sprzedaż po zdjęciu, krótkim kodzie albo nazwie produktu wypowiedzianej na głos, czyli powstała właśnie z myślą o towarze bez kodów kreskowych. Poniższe rady obowiązują niezależnie od tego, jakiej kasy używasz.
Czym jest kod EAN i co oznacza 13 cyfr?
Kod EAN to numer, a kod kreskowy to jego rysunek czytelny dla maszyny. Globalny system kodów kreskowych nazywa ten numer GTIN, czyli globalnym numerem jednostki handlowej; w sklepach najczęstsza jest wersja 13-cyfrowa. Pierwsze cyfry pokazują, która krajowa organizacja wydała pulę, kolejne identyfikują firmę i produkt, a ostatnia to cyfra kontrolna, dzięki której kasa wyłapuje błędny skan.
| Rodzaj kodu | Do czego służy? | Kto go wydaje? | Czy może wyjść poza sklep? |
|---|---|---|---|
| EAN-13 (GTIN-13) | Kod na większości produktów konsumpcyjnych, 13 cyfr | Producent albo właściciel marki, z puli otrzymanej od krajowej organizacji | Tak — jest unikalny na całym świecie |
| EAN-8 (GTIN-8) | Krótki kod na bardzo małe opakowania, na których nie zmieści się 13 cyfr | Ta sama krajowa organizacja, na osobny wniosek | Tak |
| UPC (GTIN-12) | Wersja 12-cyfrowa używana głównie w Ameryce Północnej | Producent, z tego samego globalnego systemu | Tak — kasy zwykle czytają go obok EAN |
| Kod wewnętrzny | Własne produkty, towar na wagę, oznaczanie w obrębie sklepu; zwykle zaczyna się od 2 | Ty, według własnej listy kodów | Nie — jest jednoznaczny tylko w twoim sklepie |
| Etykieta z wagą lub ceną w kodzie | Towar na wagę: oprócz produktu kod niesie też wagę albo cenę | Waga albo drukarka etykiet, według twoich ustawień | Nie |
| Kod 2D (na przykład QR) | Mieści więcej danych, na przykład numer partii albo datę ważności; pojawia się na coraz większej liczbie produktów | Producent | Tak, jeśli został utworzony zgodnie z zasadami globalnego systemu |
Częste nieporozumienie: pierwsze cyfry nie wskazują kraju pochodzenia produktu, tylko to, gdzie firma zarejestrowała swój kod. Produkt wyprodukowany gdzie indziej może mieć krajowy prefiks i odwrotnie. Kod nie mówi nic o cenie, jakości ani składzie — tylko o tym, jaki to produkt.
Kod producenta to zadanie producenta, nie sklepikarza
Jeśli nie wytwarzasz produktu i nie jest sprzedawany pod twoją nazwą, jego kod kreskowy nie jest twoim zmartwieniem: występuje o niego producent albo właściciel marki i to on odpowiada za jego unikalność. Sprzedawca tylko skanuje kod i przypisuje mu cenę we własnym systemie. Jeśli produkt od dostawcy nie ma kodu albo kod jest nieczytelny, zgłoś to dostawcy — nie zastępuj go na stałe własnym numerem.
Własny oficjalny kod jest potrzebny wtedy, gdy produkt trafia do sprzedaży pod twoją nazwą i wychodzi poza twój sklep. Najczęstsze sytuacje:
- Sprzedajesz produkt własnej marki innym sklepom, hurtowni albo sklepowi internetowemu.
- Sieć handlowa albo platforma sprzedażowa chce wprowadzić twój produkt do oferty — zwykle wymagają oficjalnego kodu.
- Sprzedajesz własny produkt w paczkowanych porcjach o stałej wadze w kilku miejscach.
- Dostarczasz towar partnerowi, którego magazyn i kasa działają na kodach kreskowych.
W takim przypadku zwracasz się do krajowej organizacji globalnego systemu kodów kreskowych. Jako członek dostajesz prefiks firmy, z którego możesz nadawać numery własnym produktom, i wpisujesz dla nich dane produktów do rejestru. Zwykle wiąże się to z opłatą wpisową i opłatą roczną zależną od wielkości asortymentu. Uważaj na kody sprzedawane tanio w internecie „na sztuki”: pierwotnie należały do innej firmy, a coraz więcej sieci handlowych i platform sprzedażowych je odrzuca, bo rejestr nie pokazuje twojej nazwy.
Kody wewnętrzne: kiedy wystarczą?
Dla wielu produktów w małym sklepie oficjalny kod jest zbędny. Jeśli sprzedajesz produkt tylko przy własnej ladzie, wystarczy kod wewnętrzny: taki, który nadajesz sam i który coś znaczy tylko w twoim własnym systemie. Globalny system rezerwuje na to osobną pulę: prefiksy zaczynające się od 2 (20–29) są przeznaczone do użytku w obrębie sklepu, więc nigdy nie kolidują z żadnym kodem producenta.
- Pieczywo i ciasta, które pieczesz sam i sprzedajesz tylko we własnym sklepie.
- Towar na wagę, który pakujesz przy ladzie: ser, wędliny, oliwki, pestki i ziarna.
- Towar przychodzący luzem, który dzielisz na mniejsze porcje.
- Produkt od dostawcy bez kodu — ale tylko do czasu, aż dostawca to naprawi.
- Kosz prezentowy albo zestaw, który sam skomponujesz.
Kod wewnętrzny ma jedną ścisłą zasadę: nie może wyjść poza sklep. Inny sklep może używać tego samego numeru do czegoś zupełnie innego, a jego kasa albo go nie rozpozna, albo nabije jako inny produkt. Co więcej, w obrębie puli 2 kasy i wagi odczytują niektóre prefiksy jako kody wagowe lub cenowe — które, o tym decyduje zalecenie krajowej organizacji i ustawienia twoich urządzeń. Zanim zaczniesz nadawać kody wewnętrzne, sprawdź w instrukcjach kasy i wagi, który prefiks jest wolny.
Towar na wagę: etykiety z wagą i ceną w kodzie
Waga drukująca etykiety za ladą nie tylko pokazuje wagę. Drukuje kod kreskowy, który obok wewnętrznego kodu produktu zawiera wagę albo cenę do zapłaty. Kasa go skanuje i zamiast szukać ceny przypisanej do produktu, bierze kwotę prosto z etykiety. Dzięki temu nawet ważony ser to jeden skan.
| Część kodu | Co oznacza? | Na co uważać? |
|---|---|---|
| Prefiks (zaczyna się od 2) | Mówi kasie, że to kod wewnętrzny niosący wagę albo cenę | Waga i kasa muszą odczytywać ten sam prefiks w ten sam sposób |
| Numer pozycji | Wewnętrzny kod produktu, na przykład sera półtwardego krojonego przy ladzie | Jeden produkt, jeden numer pozycji — jeśli produkt wycofasz, nie dawaj jego numeru innemu |
| Waga albo cena | Waga zmierzona przez wagę albo obliczona przez nią cena do zapłaty | Zdecyduj z góry, co kodujesz, i tak samo ustaw kasę |
| Cyfra kontrolna | Służy do wyłapania błędnego skanu | Oblicza ją waga; nie zmieniaj niczego na etykiecie ręcznie |
Jeśli twoja waga nie drukuje etykiet, towar na wagę jest w tej samej sytuacji co towar bez kodów kreskowych: trzeba go zapisać przy ladzie, jak najszybciej i jak najbardziej konsekwentnie. W wielu krajach wagi używane w handlu podlegają zasadom legalizacji — dotyczy to wagi, nie etykiety, ale warto o to zapytać przed zakupem.
Własne produkty: własne wypieki, własne pakowanie
Bułki, które pieczesz sam, domowy dżem, orzechy włoskie przepakowane do mniejszych torebek — to mogą być najlepsze towary twojego sklepu i one też budzą najwięcej pytań. Decyzja sprowadza się do jednego pytania: czy produkt zostaje przy twojej ladzie, czy będzie go sprzedawał też ktoś inny?
- Sprzedajesz go tylko we własnym sklepie: wystarczy kod wewnętrzny albo możesz go zapisywać przy ladzie bez etykiety, szybkim kodem i zdjęciem.
- Ważysz go i tak sprzedajesz: sprawę załatwia etykieta z wagi z wagą lub ceną w kodzie.
- Sprzedajesz go w opakowaniach o stałej wadze, ale tylko w swoim sklepie: tu też wystarczy kod wewnętrzny, pod warunkiem że każda gramatura dostanie własny kod.
- Sprzedawałby go też sąsiedni sklep, kawiarnia albo sklep internetowy: potrzebujesz oficjalnego kodu na swoje nazwisko.
- Dostarczałbyś go do sieci handlowej albo hurtowni: potrzebujesz oficjalnego kodu, a oni zwykle wymagają też danych produktu z rejestru.
Jeśli nie masz pewności, zacznij od kodu wewnętrznego. Jeśli później partner poprosi o oficjalny kod, wystąp o niego i od tej chwili produkt dostaje nowy kod. Wtedy wycofaj wewnętrzny — nie używaj obu równolegle, bo dwa kody na jednym produkcie to dwa osobne wiersze w raporcie.
„Kod kreskowy nie sprawia, że produkt da się sprzedać; sprawia, że przy ladzie idzie szybciej. Dopóki produkt nie wychodzi poza twój sklep, pytanie nie brzmi, jaki dostanie kod, tylko jak szybko sprzedawczyni go znajdzie.”
Skanery kodów kreskowych i drukarki etykiet: kiedy się opłacają?
Skaner kodów kreskowych przyspiesza pracę tam, gdzie jest dużo towaru paczkowanego przychodzącego z kodem producenta. W sklepie, w którym połowę sprzedaży stanowi pieczywo i warzywa luzem, skaner przyspiesza tylko połowę kolejki — druga połowa potrzebuje innego rozwiązania. Dlatego przed zakupem sprawdź, jaka część twojej sprzedaży w ogóle ma kod kreskowy.
| Rodzaj skanera | Zaleta | Wada | Dla kogo jest? |
|---|---|---|---|
| Przewodowy skaner ręczny | Tani, prosty, bez ładowania; zwykle działa jak klawiatura i wpisuje numer tam, gdzie jest kursor | Ogranicza cię długość kabla | Mała lada, jedna kasa, umiarkowana sprzedaż towaru paczkowanego |
| Bezprzewodowy skaner ręczny | Duży, ciężki towar można zeskanować w koszyku albo przy półce | Trzeba go ładować i może zginąć | Sklep spożywczo-przemysłowy z dużymi opakowaniami, sklep monopolowy |
| Skaner stacjonarny lub wbudowany w ladę | Obie ręce zostają wolne; wystarczy przesunąć produkt przed skanerem | Droższy, zajmuje miejsce | Duża sprzedaż towaru paczkowanego, długie kolejki |
| Aparat telefonu lub tabletu | Nie potrzeba osobnego urządzenia | Wolniejszy, zawodny przy słabym świetle | Sporadyczne użycie, mało towaru paczkowanego |
| Skaner obrazowy, który czyta też kody 2D | Czyta zarówno tradycyjne kody, jak i kody 2D, nawet z ekranu | Nieco droższy | Każdy, kto kupuje teraz nowy skaner — kody 2D się upowszechniają |
Zwrot warto liczyć w czasie, nie w pieniądzach. Jeśli codziennie wpisujesz ręcznie 300 paczkowanych pozycji, a skanowanie oszczędza 4 sekundy na pozycji, to 20 minut dziennie — w ciągu miesiąca więcej niż pełny dzień pracy. Jeśli jednak masz tylko 40 takich pozycji dziennie, zysk to kilka minut, a twoje pieniądze lepiej wydać na drukarkę etykiet albo lepiej zaplanowany układ półek.
- Etykieta termiczna bezpośrednia: nie potrzebuje taśmy i jest tania, ale ciepło i światło sprawiają, że blaknie — w porządku dla towaru o krótkim terminie, takiego jak pieczywo z danego dnia.
- Etykieta termotransferowa (z taśmą): trwalsza, pozostaje czytelna w lodówce i zamrażarce — dla wszystkiego, co leży na półce albo w zamrażarce tygodniami.
- Waga drukująca etykiety: przy towarze na wagę za jednym razem waży, oblicza cenę i drukuje kod kreskowy.
- Ręczna metkownica: nie drukuje kodu kreskowego, tylko cenę — ale nadal może się przydać na półce i przy towarze sypkim.
Towar bez kodów kreskowych przy ladzie
Bułki, jabłka luzem, ciasto na sztuki, cukierki na wagę do samodzielnego wyboru — znaczna część sprzedaży małego sklepu przechodzi przez ladę bez kodu kreskowego. Odpowiedzią nie jest naklejanie etykiety na wszystko. Odpowiedzią jest to, żeby sprzedawczyni znalazła produkt jednym ruchem, bez zastanawiania się.
- Szybki kod: krótki, znaczący numer dla najczęstszych produktów, pogrupowany według kategorii — na przykład pieczywo w jednym zakresie numerów, a warzywa w innym. Sprzedawcy znają je na pamięć po kilku dniach.
- Zdjęcie: obrazek obok szybkiego kodu, żeby nowa sprzedawczyni rozpoznała produkt na pierwszy rzut oka — zwłaszcza przy podobnie wyglądających wypiekach.
- Kategoria: towar, który sprzedaje się rzadziej, nie powinien być wśród szybkich kodów, tylko w kategorii, dostępny w dwóch dotknięciach.
- Na sztuki czy na wagę: zdecyduj z góry, co jak sprzedajesz — bułki na sztuki, jabłka na kilogramy — i niech zapisywanie się do tego stosuje.
- Nazwa wypowiedziana na głos: jeśli twój system na to pozwala, wypowiedzenie nazwy produktu też jest szybkie, kiedy masz zajęte ręce.
- Tak samo na półce i przy ladzie: umieść szybki kod także na małej tabliczce przed koszykiem albo na półce, a nie tylko na liście przy kasie.
Wybór i numeracja pierwszych pięćdziesięciu szybkich kodów to temat na osobny artykuł. Tutaj chodzi po prostu o to: towar bez kodów kreskowych nie jest problemem, dopóki zapisuje się go szybko i konsekwentnie. Problem pojawia się wtedy, gdy każdy nabija go inaczej — jedna sprzedawczyni jako zbiorczą pozycję „pieczywo”, druga produkt po produkcie — bo wtedy wieczorem raport nie pokaże ci, co się sprzedało, a co przyniosło zysk.
Częste błędy i jak im zapobiegać
Większość problemów z kodami kreskowymi nie jest techniczna, tylko organizacyjna. Te same błędy powtarzają się w kolejnych sklepach i prawie wszystkie wychodzą na jaw przy ladzie, przed klientem.
| Błąd | Co się dzieje przy ladzie? | Jak temu zapobiec? |
|---|---|---|
| Ten sam kod wewnętrzny na dwóch produktach | Kasa nabija zły produkt po złej cenie | Jedna lista, jedna osoba odpowiedzialna; nowe kody nadawaj tylko z listy |
| Ten sam kod na dwóch gramaturach | Opakowanie półkilogramowe i kilogramowe przechodzą po tej samej cenie | Każda gramatura to osobny produkt z własnym kodem — producenci robią tak samo |
| Zła albo stara etykieta na półce | Klient widzi na półce co innego, niż nalicza kasa | Przy zmianie ceny zaktualizuj jednocześnie etykietę na półce i kasę, a co tydzień przejrzyj jeden rząd półek |
| Zeskanowano kod kartonu zbiorczego zamiast pojedynczej sztuki | Kasa nabija cały karton albo nieznany produkt | Rozpakowuj kartony na zapleczu i zaklejaj albo przekreślaj kod kartonu |
| Kod wewnętrzny na produkcie, który wyszedł poza sklep | Kasa sklepu partnera go nie rozpoznaje albo odczytuje jako inny produkt | Wszystko, co wychodzi poza sklep, dostaje oficjalny kod |
| Kod wewnętrzny z prefiksem, który kasa odczytuje jako kod cenowy | Kasa odczytuje część kodu jako cenę albo wagę | Zanim zaczniesz numerować, sprawdź w instrukcji, który prefiks jest wolny |
| Zbiorcza pozycja na wszystko, co nie zapiszczało | Przy ladzie idzie szybko, ale raport pokazuje jedną pozycję „inne” | Towar bez kodów kreskowych też powinien dostać własne szybkie kody |
Wdrażanie krok po kroku
Nie musisz załatwić wszystkiego naraz. Kolejność ma jednak znaczenie: najpierw lista, potem kody, a sprzęt dopiero na końcu. Kto zaczyna od skanera, zwykle kończy ze stertą zeskanowanych numerów, które nigdzie nie pasują.
- 11. Ustal, co przychodzi z kodem kreskowym, a co bezPrzez tydzień obserwuj, jaka część twojej sprzedaży to towar paczkowany z kodem producenta, a jaka to pieczywo, towar na wagę i towar sypki. To decyduje, na co wydać pieniądze: na skaner, wagę drukującą etykiety czy na uporządkowanie szybkich kodów.
- 22. Zrób jedną wspólną listę kodówWystarczy arkusz kalkulacyjny: kod, nazwa produktu, gramatura, jednostka sprzedaży (sztuka albo kilogram), cena, kategoria. Każdy nowy kod powstaje tutaj i odpowiada za niego jedna osoba.
- 33. Ustal swoją pulę wewnętrznąSprawdź ustawienia kasy i wagi: który prefiks jest wolny dla kodów wewnętrznych, a który zajmują kody wagowe lub cenowe. Zarezerwuj dla każdej kategorii osobny zakres numerów.
- 44. Najpierw wprowadź pięćdziesiąt najważniejszych produktówDla towaru paczkowanego kod producenta; dla reszty szybki kod i zdjęcie. Rzadkie pozycje mogą poczekać — dojdą z czasem, gdy klient o nie zapyta.
- 55. Oznacz etykietami i uzgodnij półkiTwoje własne produkty i towar na wagę powinny dostać etykietę, a półka i tabliczki przed koszykami powinny pokazywać ten sam kod i tę samą cenę co kasa. Przeglądaj jeden rząd półek na wieczór, a nie cały sklep.
- 66. Po dwóch tygodniach przejrzyj raportSzukaj pozycji zbiorczych, kodów, które nigdy się nie sprzedały, i pozycji, które przeszły podejrzanie tanio. Pokażą ci, gdzie system się sypie — i który kod trzeba poprawić albo usunąć.
Lista kontrolna
- Wiem, jaka część mojej sprzedaży przychodzi z kodem kreskowym producenta, a jaka bez niego.
- Nie zastępuję kodów dostawców własnymi numerami, chyba że tymczasowo, i zgłaszam problem dostawcy.
- Wiem, które z moich własnych produktów wychodzą poza sklep — i wystąpiłem dla nich o oficjalne kody.
- Moje kody wewnętrzne są w puli wewnętrznej i sprawdziłem, który prefiks zajmują kody wagowe lub cenowe.
- Każda gramatura ma własny kod.
- Jest jedna wspólna lista kodów i odpowiada za nią jedna osoba.
- Kasa poprawnie czyta etykietę z wagi i właściwie odczytuje wagę albo cenę.
- Najczęstsze towary bez kodów kreskowych mają szybki kod i zdjęcie.
- Etykiety na półkach pokazują tę samą cenę co kasa.
- Skaner kodów kreskowych kupię tylko wtedy, gdy uzasadnia to moja sprzedaż towaru paczkowanego i obsługuje go moja kasa.
Podsumowanie
- Za kod EAN producenta odpowiada producent; sprzedawca tylko go skanuje i przypisuje mu cenę.
- Oficjalny kod jest potrzebny wtedy, gdy twój własny produkt wychodzi poza twój sklep — występujesz o niego do krajowej organizacji globalnego systemu kodów kreskowych.
- Temu, co sprzedaje się tylko w twoim sklepie, wystarczy kod wewnętrzny z puli zaczynającej się od 2, ale nigdy nie może on wyjść poza sklep.
- Etykieta z wagą lub ceną w kodzie sprawia, że towar na wagę to jeden skan.
- Skaner kodów kreskowych jest do towaru paczkowanego; bułki, warzywa luzem i własne wypieki przyspieszają szybkie kody, zdjęcia i kategorie.
- Jedna wspólna lista kodów, jedna osoba odpowiedzialna i regularne sprawdzanie etykiet na półkach zapobiegają większości błędów.
Najczęściej zadawane pytania
Jak zdobyć kod EAN?
Oficjalny kod EAN dostajesz od krajowej organizacji globalnego systemu kodów kreskowych, do której przystępujesz jako firma. Jako członek otrzymujesz prefiks firmy, z którego możesz nadawać numery własnym produktom, i wpisujesz dane produktów do rejestru. Zwykle wiąże się to z opłatą wpisową i opłatą roczną, których wysokość zależy od kraju i wielkości asortymentu. Wystąpić o niego warto tylko wtedy, gdy twój produkt trafia do sprzedaży pod twoją nazwą i wychodzi poza twój sklep.
Czy mogę po prostu wymyślić kod kreskowy dla własnego produktu?
W obrębie sklepu tak, jeśli wybierzesz go z puli zaczynającej się od 2, zarezerwowanej do użytku wewnętrznego, i będziesz go prowadzić na jednej wspólnej liście. Taki kod jest jednoznaczny tylko w twojej kasie; inny sklep może używać tego samego numeru do czegoś zupełnie innego. Jeśli produkt trafia do innego sklepu, sklepu internetowego albo hurtowni, wymyślony numer nie wystarczy — tam potrzebny jest oficjalny kod. Nawet w obrębie puli 2 najpierw sprawdź, który prefiks twoja kasa rezerwuje dla kodów wagowych lub cenowych.
Czy mogę kupić kody kreskowe tanio w internecie?
Niektóre strony sprzedają kody EAN na sztuki, ale pierwotnie należały one do innej firmy. W efekcie globalny rejestr nie pokazuje twojej nazwy przy produkcie. Coraz więcej sieci handlowych i platform sprzedażowych to sprawdza i odrzuca takie kody. Jeśli twój produkt ma trafić do szerszej dystrybucji, bezpieczniej jest zwrócić się do krajowej organizacji.
Czym różni się kod EAN od kodu kreskowego?
Kod EAN to numer, który identyfikuje produkt; globalny system nazywa go GTIN. Kod kreskowy to rysunek tego numeru czytelny dla maszyny, rząd czarnych i białych kresek. Ten sam numer może występować jako różne rodzaje kodu kreskowego, coraz częściej także jako kod 2D. Kasa odczytuje numer z rysunku i wyszukuje do niego cenę.
Czy moje własne wypieki potrzebują kodu kreskowego?
Jeśli sprzedajesz je tylko we własnym sklepie, nie jest to obowiązkowe. Możesz je zapisywać przy ladzie szybkim kodem i zdjęciem albo, jeśli je pakujesz, kodem wewnętrznym z puli wewnętrznej. Oficjalny kod jest potrzebny, jeśli sprzedawałby je też inny sklep, kawiarnia albo sklep internetowy. Obowiązkowe oznakowanie żywności paczkowanej — skład, alergeny, masa, data minimalnej trwałości — to osobna sprawa, regulowana lokalnymi przepisami.
Co oznacza, że kod kreskowy zaczyna się od 2?
Globalny system rezerwuje prefiksy zaczynające się od 2 (20–29) do użytku w obrębie sklepu. Zwykle są to kody własnych produktów, towaru na wagę albo etykiet z wagą i ceną w kodzie drukowanych przez wagę. Taki kod jest jednoznaczny tylko w sklepie, który go nadał. To, który prefiks w tym zakresie oznacza wagę, a który cenę, określa zalecenie krajowej organizacji i ustawienia urządzeń sklepu.
Jak działa etykieta z ceną drukowana przez wagę?
Waga drukująca etykiety drukuje kod kreskowy zawierający prefiks wewnętrzny, numer pozycji produktu, wagę albo cenę do zapłaty oraz cyfrę kontrolną. Kasa rozpoznaje prefiks i zamiast szukać ceny produktu, bierze ją z etykiety. Dzięki temu także towar na wagę można zapisać jednym skanem. Ważne, żeby waga i kasa odczytywały ten sam prefiks w ten sam sposób.
Jaki skaner kodów kreskowych kupić do małego sklepu?
Przy małej ladzie i jednej kasie zwykle wystarczy przewodowy skaner ręczny: jest tani, nie wymaga ładowania, a większość systemów rozpoznaje go jako klawiaturę. Jeśli masz dużo dużego, ciężkiego towaru, wygodniejszy jest bezprzewodowy, a przy dużej sprzedaży towaru paczkowanego skaner wbudowany w ladę uwalnia obie ręce. Jeśli kupujesz teraz nowy, wybierz taki, który czyta też kody 2D, bo pojawiają się na coraz większej liczbie produktów. Przede wszystkim zapytaj, z jakim typem współpracuje twoja kasa.
Czy skaner kodów kreskowych opłaca się w małym sklepie?
Opłaca się, gdy znaczną część twojej sprzedaży stanowi towar paczkowany przychodzący z kodem producenta. Policz to w czasie: jeśli codziennie wpisujesz ręcznie kilkaset pozycji, a skanowanie oszczędza kilka sekund na pozycji, może to dać piętnaście–dwadzieścia minut dziennie. Jeśli większość twojej sprzedaży to pieczywo, warzywa luzem i towar sypki, skaner w tym nie pomoże. W takim przypadku uporządkowanie szybkich kodów da więcej za te same pieniądze.
Co zrobić, jeśli produkt od dostawcy nie ma kodu kreskowego albo kod jest nieczytelny?
Zgłoś to dostawcy, bo za kod odpowiada producent albo właściciel marki. Do tego czasu zapisuj produkt szybkim kodem albo tymczasowym kodem wewnętrznym i zanotuj to także na liście kodów. Gdy towar przyjdzie z właściwym kodem, wycofaj tymczasowy. Nie naklejaj na produkt na stałe własnego kodu, bo dwa kody na jednym produkcie to dwa osobne wiersze w raporcie.
Jak obsługiwać towar bez kodów kreskowych przy ladzie?
Daj najczęstszym produktom krótki, znaczący szybki kod, pogrupowany według kategorii, i zdjęcie, żeby rozpoznała je także nowa sprzedawczyni. Towar, który sprzedaje się rzadziej, powinien być dostępny w kategorii, w dwóch dotknięciach. Zdecyduj z góry, co sprzedajesz na sztuki, a co na kilogramy, i odpowiednio ustaw zapisywanie. Najważniejsze, żeby wszyscy nabijali go tak samo, inaczej raport nie pokaże ci, co się sprzedało.
Czy Boltom App czyta kody kreskowe?
Nie, Boltom App nie czyta ani nie drukuje kodów kreskowych i nie zastępuje kasy. Działa obok twojej obecnej kasy i zapisuje sprzedaż po zdjęciu, krótkim szybkim kodzie albo nazwie produktu wypowiedzianej na głos. Właśnie to pomaga przy towarze bez kodów kreskowych: pieczywie, warzywach luzem, własnych wypiekach. A wieczorem pokazuje obrót i zysk według produktu i według kategorii.
Powiedz nazwę produktu — i jest już na kasie.
Boltom App zdejmuje z ciebie pracę za ladą. Produkt znajdziesz po zdjęciu albo po prostu wypowiadając jego nazwę — bez kodów i bez karteczek. To, co schodzi z półki albo trafia do kosza, zapisujesz od razu na miejscu, a nie w zeszycie. Działa obok twojej obecnej kasy, nie zamiast niej.
- Szybki kod ze zdjęciem — albo powiedz nazwę produktu, a kasa go znajdzie.
- Zużycie własne w trzy dotknięcia, zapisane na nazwisko osoby.
- Dzienne straty wraz z powodem: przeterminowane, zbite, niesprzedawalne — zsumowane w pieniądzach.
Bez karty · 2 minuty
